Στο "Ρεμέτζο" η Δήμαρχος Καλαμαριάς έκανε μια παραδοχή που
από μόνη της αρκεί για να καταλάβει κάποιος τι παίζεται με το παραλιακό μέτωπο
στον Δήμο μας.
«Η έκταση δεν ανήκει στον Δήμο».
Με αυτή τη φράση ξεκινά και τελειώνει η γραμμή της
δημάρχου στην συγκέντρωση που έκανε στο Ρεμέτζο για να δείξει τις προθέσεις της
για την εκμετάλλευση του δημόσιου χώρου :
Δεν είπε «ανήκει στην πόλη και θα την πάρουμε πίσω». Δεν
είπε «ο δημόσιος χαρακτήρας δεν διαπραγματεύεται».
Είπε ότι δεν μας ανήκει. Άρα το πλαίσιο είναι δεδομένο.
Αυτό δεν είναι αντίσταση όπως την παρουσιάζει
δήμαρχος Είναι αποδοχή ότι δεν μας ανήκει το σπίτι μας, αλλά το
διαπραγματευόμαστε για να μείνουμε ως ενοικιαστές σε αυτό !!!
Στη συνέχεια, ξεκαθάρισε ότι υπάρχει «άλλος επενδυτής».
Εκεί αποκαλύφθηκε όλη ουσία των προθέσεων της. Η διαφωνία
δεν είναι με την επένδυση αλλά είναι με ποιον επενδυτή.
Δεν ακούσαμε “όχι στην ιδιωτικοποίηση”. Ακούσαμε “όχι
έτσι”.
Δεν ακούσαμε “ο δημόσιος χώρος δεν μπαίνει σε παζάρια”.
Ακούσαμε “να βρούμε καλύτερη λύση”.
Όταν αποδέχεσαι την παραχώρηση ως δεδομένη και συζητάς
ποιος θα την υλοποιήσει, δεν υπερασπίζεσαι τον δημόσιο χώρο. Τον διαχειρίζεσαι
ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Και εδώ βρίσκεται το ηθικό ζήτημα.
Δεν μπορείς να εμφανίζεσαι ως “αντιστασιακή” μπροστά
στους πολίτες και ταυτόχρονα να μετακινείς τη συζήτηση από το «αν» θα
ιδιωτικοποιηθεί στο «πώς» και «από ποιον».
Δεν μπορείς να μιλάς για αγώνα και να αποδέχεσαι ως
δεδομένο ότι ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει στον Δήμο.
Η Καλαμαριά δεν χρειάζεται πολιτική μεταμφίεση.
Χρειάζεται καθαρή θέση.
Ο δημόσιος χώρος ανήκει στην πόλη και διεκδικείται από
τους πολίτες και την δημοτική αρχή που έχει υποχρέωση να τον
προστατεύσει από επιτήδειους επενδυτές, και όχι να αντιμετωπίζεται ως
περιουσιακό στοιχείο προς αξιοποίηση.
Το να παρουσιάζεται η δεύτερη επιλογή ως “αντίσταση” δεν
είναι απλώς πολιτική αντίφαση.
Είναι περιφρόνηση της νοημοσύνης των κατοίκων.
Καλαμαριά 4/3/2026
Γιάννης Λιβάνιος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου