Τα μεθεόρτια της νέας πυρκαγιάς στο Κόδρα.

Η προχθεσινή πυρκαγιά στο διατηρητέο κτήριο του Κ.Ψ.Μ. στο πρώην στρατόπεδο Κόδρα, όπως και το αντίστοιχο συμβάν πριν λίγα χρόνια σε διατηρητέο κτήριο δίπλα στην οδό Παπάγου, δεν αποτελούν μεμονωμένα γεγονότα. Είναι οι συνέπειες της διαχρονικής και συστηματικής (εσκεμμένης;) απαξίωσης και (ηθελημένης;) υποβάθμισης της έκτασης από όλες τις μέχρι σήμερα Διοικήσεις του Δήμου Καλαμαριάς. Διοικήσεις που όχι μόνο δεν προσπάθησαν να προστατέψουν την έκταση αλλά πλείστες όσες φορές επεδίωξαν ανεπιτυχώς να την οικοδομήσουν μολονότι η περιοχή απολαύει τριπλής αυξημένης προστασίας: είναι ιστορικός τόπος, είναι χαρακτηρισμένη κοινόχρηστο άλσος (αδόμητο πράσινο) ενώ το μεγαλύτερο μέρος αυτής, συμπεριλαμβανομένου και του Κυβερνείου, είναι αρχαιολογικός χώρος. Ως εκ τούτου, και όπως έχει αποφασίσει ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο, ενα Περιοχή Ειδικής Νομικής Προστασίας που προστατεύεται απόλυτα από οποιαδήποτε «αξιοποίηση». Αντί να συμμορφωθούν, ως όφειλαν, και να εφαρμόσουν όλες τις οριζόμενες από την πολεοδομική και τη δασική νομοθεσία, από το Συμβούλιο της Επικρατείας, την Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης, το Δασαρχείο και την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων προστατευτικές διατάξεις, και τις σχετικές κατά καιρούς εντολές αυτών των φορέων όπως και τις πρόσφατες εντολές της Τροχαίας Θεσσαλονίκης για κατάργηση του παράνομου parking, με τρόπο εμμονικό οι Διοικήσεις του δήμου καταστρατήγησαν και καταστρατηγούν όποιο μέτρο επιδιώκει να διαφυλάξει την ακεραιότητα της έκτασης. Και η θεσμική εκτροπή δεν τελειώνει εδώ αφού παραβιάζονται ακόμη και ομόφωνες αποφάσεις του ίδιου του Δημοτικού Συμβουλίου, δηλαδή αυτά που ψηφίζονται για να προστατέψουν το Κόδρα δεν εφαρμόζονται ποτέ!!!!!

Δίχως ουσιαστικό σχεδιασμό που να προστατεύει και να αναδεικνύει ως ελεύθερο, δημόσιο χώρο πρασίνου το πρώην στρατόπεδο και τα 16 διατηρητέα κτίσματα ως μέρος του ενιαίου, δημόσιου και αδόμητου παραλιακού μετώπου συμπεριλαμβανομένου και του Κυβερνείου, όλες οι Διοικήσεις αναλώθηκαν σε πομπώδεις αλλά κενές νοήματος εξαγγελίες και σε άνευ ουσίας πρωτοβουλίες.

Η πιο πρόσφατη είναι η «Ειδική Επιτροπή Διαβούλευσης για την αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου Κόδρα ως πάρκου πρασίνου και πολιτισμού υπερτοπικής σημασίας». Πέραν της Δημάρχου, του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και των επικεφαλής των παρατάξεων, η επιτροπή στελεχώνεται από πρώην Δημάρχους και πρώην Αντιδημάρχους Τεχνικών Υπηρεσιών. Δηλαδή, από αυτές και αυτούς που τόσα χρόνια δεν προστάτεψαν το πρώην στρατόπεδο αλλά αντίθετα το υποβάθμισαν συστηματικά επιτρέποντας κατά καιρούς: την παράνομη απόθεση κατεστραμμένων κάδων απορριμάτων, αδρανών και άλλων άχρηστων υλικών εντός τη ς έκτασης, τη μετατροπή διατηρητέων σε χώρους αποθήκευσης αλατιού κ.α. άχρηστων υλικών όπως γίνονταν και στο ΚΨΜ που μόλις κάηκε, την κατασκευή παράνομου parking που αναγκάσθηκαν στη συνέχεια να ξηλώσουν, τη λειτουργία παράνομου κυνοκομείου και του διαρκώς επεκτεινόμενου παράνομου χώρου στάθμευσης - ο οποίος λειτουργεί μέχρι σήμερα - εντός του αρχαιολογικού χώρου. Είναι οι ίδιοι που αποδεδειγμένα δεν είχαν ποτέ, και ούτε τώρα έχουν, σχέδιο και πρόγραμμα για τη δημιουργία ενός ενιαίου άλσους/πάρκου μέχρι τη θάλασσα, ως τμήμα του ενός και ενιαίου και αδόμητου δημόσιου παραλιακού μετώπου, ενώ είναι μόνιμα αντίθετοι σε κάθε τέτοια πρόταση.

Έτσι, σήμερα το άλσος Κόδρα στην πράξη τριχοτομείται παράνομα. Ενα μεγάλο μέρος του στα ανατολικά έχει μετατραπεί άτυπα σε παράνομο χώρο στάθμευσης. Το Κυβερνείο το διακατέχει και το διαχειρίζεται ΠΑΡΑΝΟΜΑ η θυγατρική του Υπερταμείου ΕΤΑΔ ΑΕ, με σκοπό να «αξιοποιηθεί» ξεχωριστά και ανεξάρτητα από το υπόλοιπο Κόδρα. Ό,τι απομένει προορίζεται για μετατροπή σε παράνομη Kodraland, χωρίς να ξεχνάμε και το τάμα του σεβασμιώτατου για μεγαλοπρεπή ναό - την «Παναγία Σουμελά του χειμώνα» όπως λέει ο ίδιος - μέσα στο Κόδρα. Και ενώ έτσι χάνεται κάθε ίχνος πρασίνου, οι υπεύθυνοι για αυτήν την κατάντια, ως επί το πλείστον πολιτικά ομόσταβλοι της Δημάρχου, προσπαθούν ως δήθεν επαΐοντες και κατ΄ αποκλειστικότητα Κοδράρχες να κάνουν το μαύρο, άσπρο, εμφανιζόμενοι ως ως προστάτες του πρώην στρατόπεδο, το οποίο οι ίδιοι στο παρελθόν επιχείρησαν αποτυχημένα να οικοδομήσουν.  Σημειωτέον δε, ότι μερικές και μερικοί εκλεγμένοι με προηγούμενες διοικήσεις και νυν μέλη της επιτροπής, απειλούσαν τη δεκαετία του 2000 ότι θα διαγράψουν από τα μητρώα του Δήμου τους Συλλόγους που, άκουσον-άκουσον, τόλμησαν να προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να ακυρώσουν την οικοδόμηση της έκτασης που επεδίωκε η τότε Διοίκηση. Και διέγραψαν τους Συλλόγους διότι αυτοί δεν απέσυραν την αίτηση στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο (για του λόγου το αληθές τα πρακτικά των τότε συνεδριάσεων είναι διαθέσιμα σε όποια/ον το επιθυμεί). Δυστυχώς για τους τότε διοικούντες το Συμβούλιο της Επικρατείας δικαίωσε τους προσφεύγοντες και ακύρωσε τα σχέδια για οικοδόμηση εντός του πρώην στρατοπέδου, χαρακτηρίζοντας την έκταση ως κοινόχρηστο πράσινο με απαγόρευση δόμησης πέραν της υφισταμένης. Χαρακτηρισμός που ισχύει και σήμερα.

Καλούμε τη Δήμαρχο Καλαμαριάς να αποκαλύψει τα πραγματικά της σχέδια για ολόκληρο το πρώην στρατόπεδο από την οδό Χηλής μέχρι τη θάλασσα, και να μην «λησμονήσει» να ενημερώσει τους πολίτες για το ισχύον νομικό καθεστώς που διέπει το πρώην στρατόπεδο και τις νόμιμα επιτρεπόμενες χρήσεις γης εντός της έκτασης. Οποιαδήποτε απόκρυψη κρίσιμων στοιχείων δεν μπορεί παρά να έχει ως στόχο την εσκεμμένη παραπληροφόρηση και τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας. Η δημοκρατική ευαισθησία είναι ψευδεπίγραφη εάν δεν βασίζεται στην ορθή και πλήρη ενημέρωση για το νόμιμο και το παράνομο, για το εφικτό και το ανέφικτο

                                                  

ΥΓ 1. Περί ιδιοκτησιών και απαλλοτριώσεων εντός του πρώην στρατοπέδου. Eπειδή οι φερόμενοι τίτλοι ιδιοκτησίας αναφέρονται σε οθωμανικά τοπωνύμια χωρίς τοπογραφικές συντεταγμένες, προκύπτει το αβίαστο ερώτημα: βάσει ποιας διαδικασίας προσδιορίζονται οι ιδιοκτησίες και σύμφωνα με ποιο τοπογραφικό εντοπίζονται εντός της έκτασης; υπάρχει επίσημο τεκμήριο όπου αναγράφονται τα τοπωνύμια; Επειδή θεωρούμε αυτονόητο ότι πρέπει να υπάρχει τοπογραφικό με τα τοπωνύμια, καλούμε τη διοίκηση να το δημοσιοποιήσει, συνοδευόμενο με τα τοπωνύμια των φερόμενων ιδιοκτησιών που αποζημιώνονται.

ΥΓ 2: Επειδή το Κυβερνείο είναι οργανικό κομμάτι του Κόδρα και επειδή ορθά στο προεκλογικό της πρόγραμμα η νυν Διοίκηση υπογράμμιζε την παράνομη διακατοχή του ακινήτου από τη θυγατρική του Υπερταμείου, αναρωτιόμαστε πότε θα διοργανωθεί συνέντευξη τύπου για να καταγγείλει η Δήμαρχος – όπως κάνει για το Ρεμέτζο - τις παράνομες πρακτικές του παρασιτικού οργανισμού και να αποδοκιμάσει την πρόσφατη υπέρ της παρανομίας κουτσή απόφαση του Δ.Σ.; Ή μήπως θα συνεχίσει να ποιεί τη νήσσαν;

 

                                                            Καλαμαριά 24/2/2026

                                                            Σύλλογος Κατιρλιωτών

Κοινοποίηση :

Δείτε περισσότερα

Τι πραγματικά συμβαίνει και τι διακυβεύεται στη μαρίνα Καλαμαριάς;

 

Τι πραγματικά συμβαίνει και τι διακυβεύεται στη μαρίνα Καλαμαριάς;

Ο αναίτιος κουρνιαχτός των τελευταίων ημερών για την μαρίνα της Καλαμαριάς κρύβει πολλά, και θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ακεραιότητα του παραλιακού μετώπου.

Μέχρι το 2020 ο δήμος Καλαμαριάς, με ψηφίσματα του Δημοτικού Συμβουλίου, απέρριπτε διαρρήδην την ιδιωτικοποίηση της μαρίνας και την επέκταση των εγκαταστάσεων της. Τότε, με νέο ψήφισμα το Δημοτικό Συμβούλιο, ενέδωσε και αποδέχθηκε - όχι ομόφωνα αλλά κατά πλειοψηφία - την εκποίησή της σε ιδιώτη από το Υπερταμείο, αλλά απέκλεισε ρητά και κατηγορηματικά την δημιουργία ξενοδοχείου ή άλλων συναφών κατασκευών, θέτοντας ως ανώτατο όριο τα 7.500 τ.μ. κτιριακών εγκαταστάσεων, έναντι των 15.000 τ.μ. που σχεδιάζει το Υπερταμείο. Κάτω από αυτούς τους περιορισμούς και τις δεσμεύσεις, που επικαλείται και η σημερινή ηγεσία του δήμου, προσήλθε πρόσφατα ο δήμος για συζητήσεις με το Υπερταμείο.

Διερωτάται συνεπώς κανείς πως, γιατί και με ποια δικαιοδοσία παραβιάσθηκε η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και συζητήθηκε με το Υπερταμείο το θέμα του ξενοδοχείου, προσφέροντας μάλιστα ως αντάλλαγμα πολύτιμη παραλιακή γη, αφού - τονίζεται ξανά - κάθε συζήτηση περί ξενοδοχείου αποκλείονταν από την αρχή. Πως προέκυψε ουρανοκατέβατη η ιδέα της αδειοδότησης ξενοδοχειακής μονάδας σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τη μαρίνα! Ποιος εξουσιοδότησε ποιους να προσφέρουν γη και ύδωρ στον αδηφάγο οργανισμό; Τι ακριβώς διεμήφθη και τι συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο πλευρών; Ποιες συμφωνίες αθετήθηκαν ώστε να προκαλέσουν, αρχικά, την έκρηξη της δημάρχου και να αποκαλέσει «golden boys και χαρτογιακάδες» τους, μέχρι τότε, αγαστούς συνεργάτες του Υπερταμείου; Γιατί αυτοί αντέδρασαν απαξιωτικά; Τι (αμοιβαίες;) υποσχέσεις δόθηκαν και δεν τηρήθηκαν; Από ποιους, σε ποιους; Ή μήπως με αυτό το θέατρο σκιών επιχειρείται η κάλυψη ενός επερχόμενου καταστροφικού για την περιοχή «συμβιβασμού», που – μετά από τέτοιο μάλιστα καβγά (!!)  - θα παρουσιασθεί και ως μεγάλη επιτυχία; Πως νομιμοποιούνται όλα αυτά;

Για να σοβαρευτούμε. Πρέπει να σταματήσει αμέσως κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της μαρίνας. Ο Δήμος πρέπει να πρωτοστατήσει στον αγώνα αυτόν και να διεκδικήσει δυναμικά τη μαρίνα ως οργανικό και αναπόσπαστο τμήμα του ενιαίου, αδόμητου και δημόσιου παραλιακού μετώπου, προβάλλοντας τα δικά του σχέδια αξιοποίησης, σύμφωνα και με τις προεκλογικές δεσμεύσεις της δημάρχου για ένα «ενιαίο, αδόμητο και δημόσιου χαρακτήρα παραλιακό μέτωπο».  

Είναι επείγουσα και επιτακτική ανάγκη να σταματήσει ο επιχειρούμενος κατακερματισμός και «οικοπεδοποίηση» του παραλιακού μετώπου από τρίτους, που με την παράνομη διαρπαγή του Κυβερνείου από το Υπερταμείο, την τριχοτόμηση του πρώην στρατοπέδου Κόδρα και τις επικείμενες εξελίξεις στην πλαζ μόνο ενιαίο, δημόσιο και αδόμητο δεν θα παραμείνει.

 

ΚΟΔΡΑ-ΠΑΛΑΤΑΚΙ-ΠΑΡΑΛΙΑ: Ένα Πάρκο Μέχρι τη Θάλασσα

Κοινοποίηση :

Δείτε περισσότερα

ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ

 

ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ

   ...... ο βασιλιάς καινούργιες χώρες θα κατακτήσει και την ΄γελάδα του φτωχού και αυτήν θα την ζητήσει  του κόσμου το βασίλειο λαμπρά για να στηθεί, πρέπει το φτωχοκάλυβο να ξεθεμελιωθεί!

    Λίγο πριν τη συμπλήρωση δύο χρόνων από την ανάληψη της διακυβέρνησης του δήμου, η δήμαρχος Καλαμαριάς εγκαινίασε επιτέλους με τον πιο επίσημο τρόπο την έναρξη των διαδικασιών υλοποίησης του ενιαίου, δημόσιου και αδόμητου παραλιακού μετώπου, που είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Η πανηγυρική της συμμετοχή στη θεμελίωση ενός νέου επιβλητικού και μεγαλοπρεπούς ναού, της «Παναγίας της Θαλασσοκρατούσας», στην πιο περίοπτη θέση του Μικρού Εμβόλου μπροστά από τη Ναυτική Διοίκηση Βορείου Αιγαίου, στα σύνορα του με τον προϊστορικό αρχαιολογικό χώρο, σηματοδοτεί το πρώτο μεγάλο βήμα για την πραγματοποίηση του αδόμητου, ενιαίου και δημόσιου παραλιακού μετώπου!

  Από την άλλη μεριά στη μαρίνα, η δημοτική διοίκηση αποδέχεται την «αξιοποίηση» και τσιμεντοποίηση της από ιδιωτικά συμφέροντα. Δεν τολμά να προασπίσει τον δημόσιο και κοινόχρηστο χαρακτήρα της έκτασης. Υιοθετεί, βολικά, το αβάσιμο αφήγημα ότι οι απόψεις του Δήμου άρχισαν, δήθεν, να γίνονται κατανοητές από το Υπερταμείο, μετά την υπό αίρεση και προϋποθέσεις δυνητική «παραχώρηση» τμήματος του Ρεμέτζο για «δημοτική βιβλιοθήκη», την οποίαν εκλιπαρούσε από καιρό προκειμένου να χρυσώσει το χάπι της παραχώρησης. Αλλά, ακόμα και εάν ο δήμος έπαιρνε ως αντάλλαγμα την πλήρη κυριότητα του Ρεμέτζο (κάτι που αποκλείει το Υπερταμείο), θα μπορούσε ποτέ να γίνει αποδεκτή η ιδιωτική και ουσιαστικά ανεξέλεγκτη λεηλασία της πολύτιμης αυτής δημόσιας γης;

    Αντί να αμφισβητηθεί ο μηχανισμός κατοχής του Υπερταμείου - τη στιγμή μάλιστα που κυβέρνηση και αντιπολίτευση επιμένουν εμφατικά ότι η χώρα βγήκε από τα μνημόνια προπληρώνοντας μάλιστα δημόσια χρέη στους δανειστές - γίνονται προσπάθειες κατευνασμού του θηρίου προσφέροντάς του και επί πλέον εκτάσεις στην παραλία που κανονικά πρέπει να μείνουν αδόμητες (στο πρώην ¨Παναγία¨) προκειμένου, υποτίθεται, να αντικατασταθεί το condo-hotel από άλλους «χώρους φιλοξενίας» μέσα στη μαρίνα απροσδιόριστης έκτασης και μορφής. 

    Ήδη, το Υπερταμείο προχωράει ακάθεκτο ως πραγματικά επικυρίαρχος, ετσιθελικά και αυθαίρετα, στην έναρξη της διαδικασίας παραχώρησης της Μαρίνας σε ιδιώτη, εμμένοντας ακλόνητα στην αρχική του θέση για δόμηση 15.000 τ.μ. (που μπορούν στο μέλλον εύκολα να αυξηθούν), παρότι αναμένονται τρεις αποφάσεις του Σ.τ.Ε. που θα κρίνουν εν πολλοίς το μέλλον της υποδομής.

    Είναι εξόχως θλιβερό ότι το όφελος του Υπερταμείου από το ξεπούλημα της παραλίας μας δεν θα ξεπεράσει μερικά εκατομμύρια ευρώ.   

    Λίγο παραδίπλα, στην πλαζ, η διοίκηση αντί να καταγγείλει την αυθαίρετη διακατοχή και διαχείρηση της από το Υπερταμείο, ζητάει από  τους «χαρτογιακάδες και τα golden boys», όπως η ίδια αποκαλεί τα στελέχη του, να της παραχωρήσουν τη χρήση του δημόσιου ακίνητου καθώς και άλλων εκτάσεων αιγιαλού και παραλίας που παράνομα διακατέχει ο παρασιτικός οργανισμός. 

   Στο Παλατάκι, που αποτελεί την φυσική απόληξη του πρώην στρατοπέδου στη θάλασσα, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Η πλειοψηφία της διοικούσας παράταξης του δήμου με ψήφο της στο Δημοτικό Συμβούλιο συντάσσεται ανοιχτά με την παράνομη αρπαγή του από το Υπερταμείο (ΕΤΑΔ), το οποίο αποσκοπεί στην αποκομένη από το υπόλοιπο Κόδρα «αξιοποίηση» του κομβικού αυτού ακινήτου. Tην ίδια στιγμή που σύλλογοι και πολίτες προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας για να αποτρέψουν την παρανομία, και τη διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα του παραλιακού μετώπου.

  Δεν φταίει όμως για όλα το ληστρικό Υπερταμείο, το οποίο άλλωστε θα έπρεπε να είχε ήδη καταργηθεί αφού όπως ισχυρίζονται οι κυβερνώντες έχουμε βγεί από τα μνημόνια. 

    Είχε προηγηθεί, και μάλιστα υπό το πέπλο ευρείας λαϊκής συμμετοχής, το μεγαλοπρεπές σχέδιο μετατροπής απροσδιόριστου τμήματος του χερσαίου πρώην στρατοπέδου Κόδρα και του αρχαιολογικού του χώρου σε Κόδρα-land, υπό την πομπώδη επικάλυψη κάποιων αόριστων αντιλήψεων περί … newBauhaus! Έτσι, θάφτηκαν στους αρχαίους τάφους οι μεγαλόστομες διακηρύξεις για εκπόνηση σοβαρών μελετών και προτάσεων που θα περιελάμβαναν τον σχεδιασμό και ανάδειξη ολόκληρου του άλσους του πρώην στρατοπέδου και από τις δύο πλευρές του παράλιου δρόμου μέχρι τη θάλασσα, ως ενιαία έκταση. Το μόνο που έχει απομείνει είναι η απροκάλυπτη και διαχρονική παραβίαση της απόφασης 288/2003 του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών επιταγών όλων των αρμόδιων αρχών (του Δασαρχείου, της Εφορείας Αρχαιοτήτων και της Νεωτέρων Μνημείων καθώς και της Τροχαίας Θεσσαλονίκης) που απαιτούν την απαγόρευση διέλευσης και στάθμευσης οχημάτων εντός του πρώην στρατοπέδου στο ύψος της οδού Χηλής. Φαίνεται ότι οι εντός του Κόδρα και του χώρου της παράνομης στάθμευσης ελοχεύουσες μεταφυσικές δυνάμεις που επιδιώκουν την ανέγερση εκεί και άλλου μεγαλόπρεπου ναού, εμποδίζουν τους άτολμους διοικούντες να συμμορφωθούν με την έννομη τάξη και να αποτρέψουν την μη αναστρέψιμη καταστροφή του αρχαιολογικού χώρου, του ιστορικού τόπου και του άλσους Κόδρα. 

   Στο Καραμπουρνάκι η προεκλογική δέσμευση για άμεση ανάκληση των δύο οικοδομικών αδειών στα παραλιακά οικόπεδα δυνάμει των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, κατέρρευσε μαζί με την παρακείμενη σκάλα των προσφύγων. Και εκεί, σύλλογοι και πολίτες προσφεύγουν στα Δικαστήρια προκειμένου να σώσουν ότι ακόμα σώζεται, ενώ ο δήμος τρέχει να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.

  Η αναίρεση των προεκλογικών δεσμεύσεων είναι εκκωφαντική. Το «ενιαίο και αδόμητο δημόσιο παραλιακό μέτωπο» έχει «πάει περίπατο» στα γραφεία του Υπερταμείου και των παραφυάδων του, όπως και άλλων ισχυρών, που αποφασίζουν και διατάζουν ερήμην μας για το μέλλον κρίσιμων υποδομών στην παράκτια περιοχή. Η Διοίκηση του δήμου αποδέχεται και συνεργεί παθητικά, χωρίς δικό της πρόγραμμα, στο δυστοπικό μέλλον για το παραλιακό μας μέτωπο που εξυφαίνεται από τρίτους.

Εάν:

- ο νέος μεγαλοπρεπής ναός στο πιο περίοπτο σημείο του παραλιακού μετώπου, εάν

- η παράνομη παράδοση του Κυβερνείου/Παλατάκι στις ορέξεις του Υπερταμείου, εάν

- η «Bauhaus» έμπνευσης μετατροπή σε Κόδρα-Land αδιευκρίνιστου τμήματος του χερσαίου μέρους του άλσους του πρώην στρατοπέδου Κόδρα, εάν

- η παράνομη μετατροπή του σε parking του ανατολικού τμήματος του άλσους, εάν

- η εμπορική και οικοδομική «αξιοποίηση» της μαρίνας από ιδιωτικά συμφέροντα, εάν

- η κατασκευή νέου ξενοδοχειακού συγκροτήματος στο ακίνητο πρώην νοσοκομείου που καταλαμβάνει μέρος της πολύτιμης παραλιακής ζώνης πρασίνου, εάν

- η εμπορευματοποίηση της οδού Θέτιδος στον Φοίνικα,

εάν όλα αυτά αποτελούσαν μέρος του σχεδίου για ένα ενιαίο και αδόμητο δημόσιου χαρακτήρα παραλιακό μέτωπο, γιατί μας αποκρύπτονταν και δεν μας είχαν αποκαλυφθεί προεκλογικά;

                                                                                       Καλαμαριά  19/1/2026 

                                                                                      Σύλλογος Κατιρλιωτών

 

Κοινοποίηση :

Δείτε περισσότερα

Η ΠΟΛΗ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ – Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟ ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ

Η Διοίκηση του δήμου Καλαμαριάς, αντί να απαιτεί την ενσωμάτωση της μαρίνας σε ένα ενιαίο δημόσιο παραλιακό μέτωπο, αποδέχεται την εκποίηση της σε ιδιωτικά συμφέροντα από το Υπερταμείο και την τσιμεντοποίηση της. Ως αντάλλαγμα, εκλιπαρούσε επί μήνες για την παραχώρηση του Ρεμέτζο στον Δήμο, προσφέροντας επίσης και το πρώην «Παναγία»  στο Υπερταμείο για την δημιουργία ξενοδοχείου, έτσι ώστε να φανούν οι παραχωρήσεις αυτές σαν επιτυχίες της διοίκησης!  Όταν απεδείχθει ότι το Υπερταμείο τα θέλει όλα δικά του αποφάσισε … να κηρύξει την επανάσταση. Τα παρακάτω σχόλια του φίλου Γιάννη Λιβάνιου ανατέμνουν όσα σχετικά διεμήφθησαν στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της   22/12/2025

                                                                        Καλαμαριά 2/1/2026

                                                                        Βασίλης Πατσιλάρας.

                                                                  Πρόεδρος Συλλόγου Κατιρλιωτών

Η ΠΟΛΗ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ – Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟ ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ

Παραλιακό μέτωπο, μαρίνα και πολιτική ευθύνη χωρίς άλλοθι

 Αυτό που συνέβη στο Δημοτικό Συμβούλιο δεν ήταν απλώς κακή διαχείριση. Ήταν συνειδητή υποβάθμιση ενός κρίσιμου πολιτικού ζητήματος. Και όταν η υποβάθμιση γίνεται συνειδητά, δεν μιλάμε για λάθος, μιλάμε για επιλογή.

Το παραλιακό μέτωπο, η μαρίνα και οι παραχωρήσεις συζητήθηκαν μετά τα μεσάνυχτα, ως “απλό θέμα”. Όχι επειδή δεν είναι σοβαρό. Αλλά ακριβώς επειδή είναι. Γιατί έτσι αποφεύγεται η πολιτική έκθεση, η κοινωνική πίεση και η ανάληψη ευθύνης. Η δήμαρχος δεν αιφνιδιάστηκε. Το επέλεξε.

Και δεν το επέλεξε μόνη της. Το έθεσε σε ψηφοφορία. Μετέτρεψε τη δική της ευθύνη σε διαδικαστικό τέχνασμα. Αντί να πει ότι το θέμα απαιτεί ξεχωριστή συνεδρίαση, δημόσια και ανοιχτή, κρύφτηκε πίσω από αριθμούς και χέρια που σηκώνονται. Αυτή είναι θεσμική φυγομαχία.

Όταν της ζητήθηκε ξεκάθαρα να δεσμευτεί για ειδική συνεδρίαση, άρχισε να μαζεύει τα λόγια της. Όταν ο Σύλλογος Κατιρλιωτών της είπε ευθέως ότι κρύβεται, δεν απάντησε με στοιχεία. Απάντησε με ασάφεια. Γιατί όποιος δεν θέλει να δώσει απαντήσεις, πρώτα θολώνει το τοπίο.

Η κορύφωση της υποκρισίας ήρθε με τη δήθεν “τυχαία” συνάντηση στο υπουργείο. Η δήμαρχος παρουσίασε την παρουσία του ΤΑΙΠΕΔ και επενδυτών σαν κάτι που προέκυψε από μόνο του. Σαν να μην ήξερε γιατί πήγαινε. Σαν να μην είχε πολιτική ευθύνη. Αυτό δεν είναι αφέλεια. Είναι προσβολή της νοημοσύνης.

Και φυσικά, ούτε λέξη για το τι συζητήθηκε. Ούτε λέξη για δεσμεύσεις, όρους, σενάρια, ανταλλάγματα. Η σιωπή εδώ δεν είναι ουδέτερη. Είναι εργαλείο.

Την ίδια στιγμή, εμφανίζεται να δηλώνει ότι είναι απέναντι στα σχέδια του Υπερταμείου και να καλεί τον κόσμο σε κινητοποιήσεις. Όχι όμως για να παραμείνει ο χώρος δημόσιος, αλλά όπως ειπώθηκε και δεν διαψεύστηκε, για να επιλεγεί συγκεκριμένος επενδυτής για τη μαρίνα. Αυτό δεν είναι αντίσταση. Είναι διαχείριση ιδιωτικοποίησης.

Να κατεβαίνει ο κόσμος στον δρόμο όχι για να πει “όχι”, αλλά για να πει “αυτόν”. Αυτή δεν είναι συμμετοχή. Είναι χειραγώγηση.

Όταν τέθηκε η θέση για μηδενική δόμηση, η απάντηση ήταν ειρωνική: “να γκρεμίσουμε το Παναγία”. Σκόπιμα. Για να γελοιοποιηθεί μια καθαρή πολιτική θέση. Για να μη συζητηθεί το ουσιαστικό: ότι κάποιοι θέλουν τσιμέντο και κέρδη εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει ελεύθερος δημόσιος χώρος.

Το Παναγία δεν είναι απλώς ένα κτίριο. Είναι μνήμη και ευθύνη. Η δήμαρχος υπήρξε βουλευτής της συγκυβέρνησης Σαμαρά–Βενιζέλου που έκλεισε το νοσοκομείο. Σήμερα αποσιωπά αυτό το γεγονός, ενώ αφήνει να αιωρείται η προοπτική εμπορικής “αξιοποίησης”. Αυτή η αντίφαση δεν σβήνεται.

Και εδώ αποκαλύφθηκε κάτι ακόμη πιο κρίσιμο. Όταν ο Σύλλογος Κατιρλιωτών ζήτησε όσα λέγονται να ειπωθούν γραπτώς, η αντίδραση δεν ήταν ψύχραιμη. Ήταν εκνευρισμός. Γιατί ο γραπτός λόγος δεσμεύει. Γιατί απαντιέται. Γιατί μένει.

Η δήμαρχος απέφυγε να δεσμευτεί σε γραπτή ανακοίνωση. Δεν είπε ούτε ναι ούτε όχι. Προτίμησε τη θολούρα. Γιατί μια γραπτή θέση θα έπρεπε να απαντήσει συγκεκριμένα για το ΤΑΙΠΕΔ, τους επενδυτές, τη μαρίνα και το μέλλον του παραλιακού μετώπου.

Ο φόβος της γραπτής απάντησης δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα. Είναι πολιτική στάση. Όποιος δεν θέλει να ελεγχθεί, δεν γράφει.

Δεν μπορείς να εμφανίζεσαι ταυτόχρονα ως ανήξερος, ως αγωνιστής και ως διαχειριστής συμφωνιών. Δεν μπορείς να κρύβεις σοβαρά θέματα πίσω από νυχτερινές ψηφοφορίες και μετά να ζητάς νομιμοποίηση.

Η πόλη δεν χρειάζεται δημάρχους που φοβούνται το χαρτί. Χρειάζεται καθαρές θέσεις και δημόσια ευθύνη. Και αυτή η ευθύνη έχει όνομα, υπογραφή και παρελθόν.             

                                                                                  Ιωάννης Λιβάνιος

Κοινοποίηση :

Δείτε περισσότερα

ΒΑΣΤΑΤΕ ΤΟΥΡΚΟΙ Τ' ΑΡΜΑΤΑ ....

Βαστάτε Τούρκοι τ’ άρματα….

    Η πρόσφατη υιοθέτηση ακραίας επιθετικής ρητορικής από τη Διοίκηση του Δήμου Καλαμαριάς με αναφορά σε «πόλεμο εναντίον των χαρτογιακάδων και των golden boys του Υπερταμείου» για την αξιοποίηση της Μαρίνας δεν είναι παρά προφάσεις εν αμαρτίαις. 

   Υπενθυμίζεται ότι πριν ενάμιση χρόνο η Δήμαρχος έβγαινε φωτογραφίες και πανηγύριζε με τους «χαρτογιακάδες και τα golden boys» με αφορμή την υπογραφή του παράνομου μνημονίου συνεργασίας για την αξιοποίηση του Κυβερνείου, μεταξύ Υπερταμείου, ΕΤΑΔ ΑΕ και Βουλής των Ελλήνων, μολονότι δεσμευόταν προεκλογικά ότι ο Δήμος θα το διεκδικήσει για να το ενσωματώσει στον σχεδιασμό του ενιαίου παραλιακού μετώπου και του πρώην στρατοπέδου Κόδρα. Υπενθυμίζεται ακόμα ότι η Διοίκηση με ψήφο της στο Δ.Σ. αρνήθηκε να στηρίξει συλλόγους και πολίτες που προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας με σκοπό να ακυρώσουν τον διαγωνισμό αξιοποίησης του Κυβερνείου που προκύρηξε η θυγατρική του Υπερταμείου. Με την άρνηση της αυτή η διοίκηση του δήμου συμπράττει ουσιαστικά στην παρανομία χέρι-χέρι με τους «χαρτογιακάδες και τα golden boys». Υπενθυμίζεται τέλος ότι η Διοίκηση ζητάει από τους ίδιους «χαρτογιακάδες και τα golden boys» να της παραχωρήσουν τη χρήση δημόσιων ακινήτων τα οποία παράνομα διακατέχει το Υπερταμείο, όπως η πλαζ Αρετσούς και εκτάσεις αιγιαλού και παραλίας εντός των ορίων του Δήμου.

   Όσον αφορά στη Μαρίνα, η Διοίκηση κρύβεται πίσω από το ομιχλώδες και ασαφές «αναβάθμιση και εκσυχρονισμός της Μαρίνας», δίχως ωστόσο να διευκρινίζει τι ακριβώς εννοεί με τον όρους αυτούς και πιο το εύρος αυτών. Αυτό που δεν λέει με τρόπο ξεκάθαρο είναι ότι εμμένει στην απόφαση 122/2020 του Δημοτικού Συμβουλίου.. Σε αυτήν γίνεται αποδεκτή η δόμηση 7.500 τμ και χρήσεις γης που επιτρέπουν, μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη κατοικιών, θρησκευτικών χώρων, τουριστικών καταλυμάτων, χώρων εστίασης και συνεδριακών κέντρων, ανατρέποντας προηγούμενες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου που δεν αποδέχονταν την παραχώρηση σε ιδιώτη και καμία νέα δόμηση. Η διοίκηση δεν τολμά καν να ψελλίσει ότι στη μαρίνα δεν είναι αποδεκτή καμία δόμηση και καμία παραχώρηση σε ιδιώτη και να διεκδικήσει την απόδοσή της στο Δήμο. Ενώ τους τελευταίους μήνες βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τους ίδιους «χαρτογιακάδες και τα golden boys» για τη δυνατότητα χρήσης από τον Δήμο του Ρεμέτζο και τη μετατροπή του πρώην «Παναγία» σε ξενοδοχείο, σε αντάλλαγμα της τσιμεντοποίησης της μαρίνας. Αναμένεται να διευκρινισθεί εάν τυχόν παραχώρηση του Ρεμέτζο στον Δήμο θεωρείται από την διοίκηση επαρκές αντάλλαγμα για την τσιμεντοποίηση της υποδομής. 

   Στον Υπουργό Οικονομικών πρέπει, στην επιδιωκόμενη συνάντηση, να τονισθεί ότι  ο Δήμος Καλαμαριάς δεν μπορεί να αποδεχθεί την αποξένωση του από το παραλιακό μέτωπο και από τη μαρίνα με τη δημιουργία της προβλεπόμενης εκτός κλίμακος, οικιστικής και οικοδομικής ανάπτυξης. Άλλωστε, εάν δεν απαλειφθεί ο προβλεπόμενος συντελεστής δόμησης που συνεπάγεται κατασκευές συνολικής έκτασης 30.000 τ.μ., ο επενδυτής θα μπορεί να τον ενεργοποιήσει μελλοντικά όποτε θελήσει προς όφελός του.

     Επίσης, ο Υπουργός Οικονομικών ως ο καθ΄ ύλη αρμόδιος μπορεί - για την αποκατάσταση της νομιμότητας - να ξεκινήσει τη διαδικασία επιστροφής του Κυβερνείου στον Υπουργείο του, όπου πραγματικά ανοίκει, και να το μεταβιβάσει εν συνεχεία στο Δήμο με την προοπτική ενσωμάτωσης του στο ενιαίο παραλιακό μέτωπο και το άλσος Κόδρα. Επιθυμεί η Διοίικηση να θέσει το ζήτημα  στον Υπουργό;

         Για όλα αυτά έπρεπε από πολλού να υπάρχουν σχέδια… που όμως δεν υπάρχουν.

Τέλος, εκ νέου αποφασίστηκαν δράσεις ενημέρωσης και κινητοποίησης των πολιτών. Αυτές όμως θα έπρεπε να έχουν ξεκινήσει τουλάχιστον εδώ και ένα ενάμιση μήνα, δυνάμει της απόφασης 360/2025 του Δημοτικού Συμβουλίου που υιοθετήθηκε στις 3-11-2025. Μάλλον έμειναν πίσω εξ αιτίας της πολεμικής προετοιμασίας….  

 ΥΓ. Για το δημοψήφισμα ο Σύλλογος θα τοποθετηθεί όταν αποσαφηνιστούν οι διαδικασίες προετοιμασίας και το ερώτημα. 

 

                                                                                      Σύλλογος Κατιρλιωτών

Κοινοποίηση :

Δείτε περισσότερα